Ja poetka

Czasem jak mnie najdzie jakiś smutny wieczór <potocznie zwany "dołem"> lubię położyć się, przytulić do miśka i po prostu dostać wylewu łez. Ale bywają też momenty, gdy wolę wylać na papier to co czuję, o czym myślę, co mnie dręczy. Taki rodzaj odstresowania. Tego raczej "wierszem" nazwać nie można. W ogóle to jakieś bazgroły. Jeden z takich "wierszy" nawet tu napisze. Ciekawa jestem co o tym myślicie. Tak, żmudna nadzieja. Przecież i tak tego nikt nie czyta. Ale ja tak mam, że lubie sobie sama do siebie pogadać. Miło by było zobaczyć chodź jeden komentarz, nawet taki, że to jest mega beznadziejne (bo jest). Nie kopiować !
Moje przemyślenia

W ciemnej ciszy zastanawiam się
Czy w moim życiu jest dobrze, czy też może źle
W pamięci oczy, uśmiech, reszta twarzy
Myślę o tym co mogłoby się stać, ale nigdy się nie zdarzy
Twoją twarz przed oczami mam
Twoje oczy, twoje rysy twarzy już na pamięć znam

Twój głos, twój zapach mam już to zapamiętane
Jak każdy z nas ma już wpisane w pacierzu Amen
Twój wzrok on przeszywa mnie
Czuje Twoje spojrzenie całą noc i dzień

Twoje dłonie twój dotyk to dla mnie narkotyk
A ty o tym nie wiesz i nie dowiesz się

Chyba, że ktoś kto myśli i czuje jak ja

Ktoś kto wie co w głowie mam i jaki jest mój stan
Słyszysz bicie mego serca? Tak to na legalu

Ja widzę tylko Ciebie wśród tłumów ideałów

Na początku zwątpiłam, że to będzie TO uczucie

Lecz, gdy spojrzałam w Twoje oczy

Nie wiedziałam, że ich pięknie mnie tak zaskoczy

Stęskniłam się i czekam aż będziesz blisko mnie

Wtedy pójdę na długi spacer z nadzieją, że spotkam Cie

Pójdę tak daleko, najdalej jak się da

Żeby Ciebie spotkać i sprawdzić czy mnie znasz

Czasami mam wrażenie, że coś złego się z Tobą dzieje

A ja o tym nie wiem, wie o tym tylko Bóg w niebie

Są słoneczne dni i dni deszczowe 

A ty mi wciąż chodzisz po głowie

Jest tyle przeciwieństw, jesteśmy jednym z nich

Podam Ci przykład, nikt o nim nie wie
Ty mnie wciąż nie znasz, a ja Kocham Ciebie

/by Kobra